Drie kunstenaars zijn ieder op hun eigen wijze met verschillende technieken op zoek naar een eigentijdse vertaling van de wereld om hun heen, waarbij Veere een belangrijke rol speelt.
Michiel Paalvast (1976) zoekt naar het schaarse moment dat verf en voorstelling elkaar overlappen. Hij maakt schilderijen als een aansporing om zich te bezinnen op de vraag of dit werk tot een nieuw soort figuratie kan leiden.Hij volgde een opleiding aan de Kunstacademie in Tilburg en de ‘Willem de Kooning Academie’ in Rotterdam. Zijn nieuwste werk is op deze tentoonstelling te zien.
Erica Mohrmann (1954) woonde lang in het buitenland; zij kreeg haar eerste tekenlessen aan de Kunstacademie van Willemstad, Curacao, en volgde diverse workshops. De directe verbinding met het onderwerp is voor haar essentieel. Zowel met betrekking tot het werken met model als wanneer zij onderwerpen kiest uit de natuur, waarbij emotie de bindende factor is.
Luc ten Klooster (1953) kreeg al op jeugdige leeftijd een Agfa-Clack en daarmee was zijn belangstelling voor de fotografie gewekt. De eerste foto’s verwerkte hij in de serie ‘Herinneringen’. Sindsdien werkt hij veel in series, waarbij een thema wordt uitgediept. Zo is bv de serie “Geketend’ ontstaan, waarbij het naakt een belangrijk element vormt. Hij experimenteert in zijn werk met oude en nieuwe technieken.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
